• Elise Berkvens

Autonomie

Wat betekent autonoom zijn voor mij? Ik ben 10 jaar geleden afgestudeerd als Master in de beeldende kunsten, ofwel vrije kunsten. Ik ben sindsdien ook actief als zelfstandige. Allerlei termen die er op zouden moeten wijzen dat ik vanuit een "eigen identiteit met een eigenzinnige eigenheid" handel. Ik heb mezelf ook altijd bestempeld als eigenwijs. Vrienden noemen mij ook wel eens een "free spirit", ofwel een vrije ziel. Toch heb ik het gevoel dat ik pas sinds dit jaar - net voor het Coronavirus COVID-19 uitbarstte - weet wat autonoom zijn inhoudt. Wat dat voor mij betekent. Ik heb daarvoor eerst terug vriendschap leren sluiten met mijn autonome zenuwstelsel, met name het para-sympathische gedeelte ervan, dat zorgt voor rust en herstel in onszelf. Lees de blog van januari 2020 hoe dit veroorzaakt werd.





Door meer te leren focussen op wat er recht voor mijn neus gebeurt in plaats van in mijn hoofd ben ik me meer gaan realiseren dat ik nog altijd een identiteit hoog probeerde te houden naar de buitenwereld toe. In de kunstwereld was dit bijvoorbeeld als een kunstenaar die hard werkt om schilderijen te verkopen en om zoveel mogelijk op bekende plaatsen te tentoonstellen. Dit had niks te maken met autonomie: ik zou pas slagen als...

Deze opvatting heeft, naast enkele andere overtuigingen in andere domeinen in mijn leven, mijn para-sympathisch zenuwstelsel een klap gegeven. Het gaf het idee dat het "heden", zoals het dus recht voor mijn neus is, niet genoeg of goed was. Ik was denk ik daardoor extra vatbaar voor goedbedoelde raad van anderen: ik weet nog wel een plek waar je zou kunnen tentoonstellen, je zou meer moeten mikken op social media, je zou de knoop moeten doorhakken om meer tijd te investeren in je carrière, ik doe in het weekend voortaan minder met mijn partner leuke dingen samen, dat zou je ook moeten doen, laat je meer zien op feestjes.. etc.

Iedereen weet uiteraard altijd goed wat werkt voor hem/haar. Als dat al is wat echt juist is voor hem/haar, maar daar ga ik mij niet in verdiepen:-) Het belangrijkste is dat ik zelf kan voelen wat voor mij goed is en wat ik wil. Dit wist ik nog niet ten volle.

Ik ben er nu achter gekomen door me echt te openen voor de liefde naar mezelf, door de aanvaarding van wie ik nu ben en wat ik nu wil en kan, dat dit kan zorgen voor zelfstandiger door het leven te gaan. Misschien niet met het inkomen dat ik wens. Eerlijk is eerlijk: geld speelt uiteraard ook een rol. Als er geen reserves zijn, kun je je werkleven ook niet zodanig indelen dat je meer tijd hebt om te doen waar je je goed bij voelt. Ik zit op het raakvlak tussen net genoeg verdienen en net hier en daar mijn leefstijl nog wat aanpassen (met nog een extra inkomen via andere beroepen waaronder de yoga en shiatsu) waardoor ik iets minder hoef te presteren voor mijn kunstenaar-inkomen. Maar gek genoeg (of niet?) stroomt alles ook beter nu ik meer vanuit een dieper vertrouwen leef en geen druk meer ervaar.





Terug naar het autonome gevoel: het is iets dat me vandaag is opgevallen tijdens een wandeling. Een gewaarwording die ineens in mij ontstond: ik hoef mij niet te vergelijken met andere kunstenaars. Ik bepaal zelf hoe vaak ik wil tentoonstellen, hoeveel werk ik maak per jaar. Ik bepaal mijn eigen vormgeving aan het kunstenaarschap. Dit is voor iedereen weer anders. Ik ben geslaagd omdat ik er zelf helemaal achter sta. Ik ben geen slachtoffer meer, dus gaan mensen ook minder snel adviezen geven, of raken de adviezen me minder, omdat het gewoon goed is zo. Door mijn leven zodanig vorm te geven (in hoeverre ik daar zeggingskracht over heb;-) dat ik mezelf niet achterna hol, schilder ik met volle goesting en inspiratie. Ik ben er achter gekomen dat ik mij niet nog meer moet afschermen om meer te kunnen schilderen. Nee, ik functioneer beter als schilder als ik meer tijd vrijhoud voor mijn relatie, familie, vriendschappen en mij te vertoeven in de natuur. Het geven van yoga en shiatsu voedt mij ook voor een groot deel in het laten stromen van energie. Mijn "kern" is hongerig naar veel sociaal contact, verbinden en laten stromen. Ik ben niet constant te vinden in mijn atelier. Soms voor weken of maanden zelfs niet. En soms dan weer enkele weken bijna iedere dag. Ik vertrouw er meer en meer op dat mijn "autonome" Zelf best goed weet wanneer het weer tijd is om te dromen over een nieuwe reeks schilderijen. En nog beter: hoe heerlijk is het dat ik daarbij niet afhankelijk ben van een inkomen dat van schilderen afkomstig is? Ik ben niet afhankelijk van trends & verwachtingspatronen. Voilà.



Shiatsu & yoga © 2019 webdesign by Elise Berkvens

  • Facebook
  • Instagram