• Elise Berkvens

Namasté wat?

In yoga wordt er vaak Namasté gezegd, met de handpalmen tegen elkaar gedrukt. Wat betekent Namasté? Vaak is de letterlijke vertaling: ik begroet (of ik buig) het licht (of het goddelijke) in jou vanuit het licht in mij. In plaats van "het licht" zeg ik inhoudelijk liever "het licht en donker" of "het alles en niets", "het kosmische en aardse". Met alle respect gezegd, want het is natuurlijk fijn om verbinding te maken met deze begroeting. Maar zijn we allen niet meer dan alleen maar licht? 


Het zou jammer zijn om alleen maar het licht in onszelf te prijzen. Alsof we niet verdrietig, kwaad, jaloers - of vul maar in - mogen zijn. Er is geen positief of negatief. Dit zijn alleen maar hoedanigheden door de mensheid aangebracht om orde te scheppen in de schijnbare chaos van het bestaan. Er zijn zoveel lagen waarin we mogen denken en voelen, vind ik. Als er een taboe heerst over de zogenaamde negatieve ervaringen dan denk ik dat er tegelijkertijd een stuk van wie we zijn wordt uitgewist, er niet mag zijn. Dit creeërt vervolgens weer een kink in de kabel, een "fout" in wie we denken te zijn. We onderdrukken dan in mijn ogen wat er niet mag zijn. Het lijkt er niet meer te zijn aan de oppervlakte maar in andere lagen van onszelf (onderbewuste of onbewustzijn) blijft het hangen en gaat het woekeren.


Herken je jezelf, of een ander hier ook in, dat we soms geneigd zijn "mindere" gevoelens van onszelf of anderen te willen omcirkelen of wegduwen met iets positiefs? "Ja, maar het zal wel beteren", "Alles komt goed", "Toen ik dat aan de hand had heb ik het kunnen oplossen door...". In plaats van de verbinding met deze persoon (of jezelf) aan te gaan en te erkennen dat het moeilijk is of dat je moeite doet om deze persoon te begrijpen, of in elk geval er mee samen te zijn/samen te vallen. Daarmee hoef je niet het probleem op te lossen want dan ga je weer uit de weg wat er werkelijk is. Brené Brown heeft hierover (Empathie) een boeiende TED talk gehouden en op Youtube is er zeker een filmpje te vinden hierover als je haar naam + empathie invult.


Waarom niet altijd open staan voor wat er is (en het gemis van wat er niet is ook mogen voelen in plaats van het te veroordelen). Het niet willen veranderen maar het simpelweg ervaren. Het leven zelf zal er iets mee doen, het transformeren. Dit hoef je niet zelf op je te nemen. Ook dit proces merk ik vaak op als ik yoga beoefen: ik doe de houdingen niet om iets te bereiken. Ik beleef ze en voel wat er vrij komt.  Natuurlijk trap ik ook wel eens in de val dat ik iets afdwing van de yoga practice. Maar al gauw merk ik dan op dat ik met verlangens zit, dat iets anders moet zijn dan wat er is op dat moment, op die plek.


Echte yoga betekent voor mij: aanwezigheid ontdekken, elke keer, op iedere plek weer. Nergens naar toe moeten, de dingen zien zoals ze zich laten zien. Yoga kan in die zin ook zijn: kijken naar planten in je tuin, ze bestuderen, voelen wat de woorden met je doen in een gesprek, duiken (symbolisch;-) in de afwas doen zonder bezig te zijn met wat je daarna moet doen, je adem voelen in de ruimte waarin je tv kijkt, de geuren in je opnemen van bloemen (of koeiestront ;-) na een regenbui. Of het ontdekken van een emotie die je jarenlang hebt opgeslagen en ineens vrijkomt door een inzicht of door naar een liedje te luisteren.



Soms kun je het verschil onderscheiden tussen het hardnekkig met je mind (je gedachten) iets te proberen op te lossen, of dat het wonderbaarlijk door het opvolgen van momenten gewoon gebeurt in je hoofd. Moeiteloos, zonder forceren. Dat is de yoga die ik bedoel. En niet de yoga waarin alles rooskleurig moet zijn of nagestreefd moet worden. De duisternis in onszelf niet wegduwen maar deze zien zoals ze is. Laten we eerlijk en open kijken naar wat er is. Of we ons nu bevinden in een stadium van rust, genezing, nieuwsgierigheid, avontuur of transcendent/meditatief zijn. We hoeven geen perfectie na te streven. Dit zorgt alleen maar voor meer stress en wegrennen voor wat er zich echt voordoet recht voor onze neus! Deze stadia (en noem er nog op als je iets te binnen schiet) zijn gelijken. Niets is beter dan het andere. Gewoon zien, weten waar je zit. Dit kan per dag wisselen, per jaar, per leven.. Dit is de kunst van leven. 

Shiatsu & yoga © 2019 webdesign by Elise Berkvens

  • Facebook
  • Instagram