Ik heb moeite met aanraking

Aanraking lijkt vanzelfsprekend.

Toch is dat voor veel mensen helemaal niet zo.

Misschien heb je moeite met aanraking als je merkt dat je verstijft wanneer iemand je aanraakt. Of juist dat je voortdurend behoefte hebt aan aanraking, maar het moeilijk vindt om die echt te ontvangen.

Soms heeft dat te maken met eerdere ervaringen. Soms met stress. Soms met grenzen die lange tijd niet gehoord werden.

Vaak is er geen duidelijke verklaring.

En die hoeft er ook niet altijd te zijn.

Een veilige aanraking begint niet bij techniek.

Ze begint bij toestemming.

Bij het gevoel dat je op elk moment mag aangeven wat wel en niet prettig is.

Dat je niets hoeft vol te houden.

Dat je niets hoeft te bewijzen.

Juist daardoor ontstaat er ruimte om opnieuw nieuwsgierig te worden naar wat aanraking voor jóu betekent.

Niet zoals het hoort, zoals iemand anders het verwacht, maar zoals jij het vandaag ervaart.

Dat proces verloopt voor iedereen anders.

Soms is één rustige aanraking al genoeg om meer contact met jezelf te voelen.

Soms vraagt het tijd.

Beide zijn helemaal goed.

Veiligheid ontstaat niet doordat iemand je aanraakt.

Veiligheid ontstaat doordat je ervaart dat jouw grenzen welkom zijn.

Warme groet,

Elise